Liseden cok yakin bir arkadasimla muhabbet ettik internetten. Sergio Leone konu basliklarindan biriydi. Spaghetti Western'in babasi kendisi. Filmlerini tekrar seyrettim son birkac haftada. Western trilojisi (A Fistful of Dollars, For a Few Dollars More, The Good, The Bad, and The Ugly) mutlaka seyredilmeli. Karakterleri cok iyi isliyor ve seyirciyi kahramanin olanca cinligine ve cikarciligina ragmen arkasina aliyor resmen. Genellikle ayni aktorleri kullaniyor. Bir filmde kotu adam obur filmde figuran falan olabiliyor. Clint Eastwood Western trilojisinin yildizi, rolunun de hakkini veriyor. Yalniz Once Upon a Time in America'da Robert De Niro'yla calisinca "Sonunda gercek bir aktorle calistim" dedigi icin Clintcan'la bozusmuslar, wikipedi'den ogrendim. Ama hakkaten Robert De Niro muazzam oynamis o filmde. Zaten bos bir filmi yok kendisinin, dunya ezigi Brazil'de bile dokturmus hatta. Once Upon a Time in America dekor, kostum ve produksiyona verilen onemle baska bir film. Sergio'nun fikir babasi oldugu, hikayeyi gelistirip karakterleri yarattigi, uzun emekler sonunda uretilen bir eser. 20. yy.'in basinda New York'un Musevi mahallesindeki cocukluk arkadaslarinin suc alemine girisini konu aliyor. Film agir ilerledigi icin baglantilari kurabiliyorsunuz, yoksa flashback'ler falan biraz kafa karistirici. Filmin Amerika'daki sabirsiz seyirciler icin kirpilmis versiyonu Amerika'da cok basarisiz olmus ama Avrupa versiyonu DVD'sini bulursaniz (veya mininova.org'a basvurursaniz) uzun, olmasi gerektigi gibi seyredebilirsiniz.
Son olarak Leone'den bir alintiyla bitirelim:
"I like Clint Eastwood because he has only two facial expressions: one with the hat, and one without it."
The Good, The Bad, and The Ugly'nin film muzigi:
