Kucukken buz hokeyini cok severdim. Ozellikle Olimpiyatlar zamani TRT3'te yakaladigim zaman kacirmazdim kesinlikle. Hem sertlik hem de surat bakimindan futbola (daha cok salon futboluna) en cok benzettigim spor olmustur her daim. Futboldaki topun karsiligi olan 'pak'in ufak olusu ve bu yuzden mac izlerken zaman zaman gozumun onunden kaybolmasi disinda herhangi bir olumsuz sey de soyleyemem herhalde hokey hakkinda. Ancak buz hokeyi Turkiye'de populer olmadigi ve televizyonlarda da yer almadigi icin fazla icine girme sansim olmadi.
Burada beraber calistigim cocuklar oldukca ilgililer. Hali sahada top oynar gibi hokey ringine gidip haftada bir hokey oynuyorlar. Stanley Cup (NHL Finali) 7. maca gidince beni de davet ettiler Cuma aksami maci seyretmeye. Iyi de ettiler, yillarca aklima takilan onlarca soruyu sorup bir suru sey ogrendim boylece. Cikan kavgalari hakemlerin neden ayirmadigindan, ringdeki cizgilerin ne ise yaradigina, 60 dakikalik bir macta en fazla sure alan oyuncunun neden ancak 20-25 dakika oynadigindan, nicin bu kadar cok oyuncu degisikligi yapildigina kadar sayisiz sorumu sabirla cevapladilar sag olsunlar.
Ogrendigim en enteresan sey ise neredeyse butun hokey oyuncularinin neden yukaridaki arkadas gibi sakalli oldugu oldu. Ben hep hizli kaydiklari icin yuzleri usumesin diye boyle bir onlem aldiklarini dusunmustum, isin asli oyle degilmis. Meger NHL'de playofflar basladiktan sonra herkes ugur olsun diye sakal trasi olmayi birakirmis, adet boyleymis.
Baya egitici bir deneyim oldu anlayacaginiz. Kucuklukten kalma bir Pittsburgh Penguins formam olmasina ragmen krizden buyuk zarar goren ve Pistons'in da sevindiremedigi mavi yakali Detroit'e moral olsun olsun diye Red Wings'in kazanmasini istiyordum. Ortamdaki herkesin Penguins'i desteklemesinin de bunda payi vardir eminim ki. Ancak deplasmanda kazanan Pittsburgh oldu ve boylece gecen sene 4-2 ile kaybettikleri finaliin rovansini Detroit'ten almayi basardilar.
Macla ilgili istatistik, fotograf vs. ilginizi cekerse buradan ulasmak mumkun.
